Półwysep Katarzyna po wschodniej stronie jeziora Kochle (Miejskiego). W roku 1956 podczas stawiania szopy rybackiej odkryto tu kawałki poczerniałego drewna. Znaleziskiem zainteresował się pracownik muzeum międzyrzeckiego Edward Dąbrowski, który następnie w latach 1956-60 przeprowadził badania archeologiczne na półwyspie. Odkrył, że pod koniec IX wieku znajdowało się tu grodzisko, otoczone z trzech stron jeziorem a od lądu oddzielała je fosa.

Gród zabezpieczał ważne przejście między jeziorami na szlaku od Frankfurtu nad Odrą do Poznania. Lokalizacja taka wpłynęła na szybki rozwój osady, ale również narażała ją na wiele klęsk.

Badania archeologiczne pozwoliły odtworzyć zarys i budowę grodu. Przed najazdami wroga gród zabezpieczało jezioro i fosa, a za fosą stawiany na zrąb, wypełniony kamieniami, gliną marglem i drewnem wał. Miał on 8-10 m szerokości i 7-8 m wysokości. Za fosą znajdowały się trzy nieregularne rzędy wbitych w kierunku nieprzyjaciela zaostrzonych słupów (dyki).

Za tą linią obrony znajdowała się półka z izbic (konstrukcja z kratownicowo wbijanych i krzyżowanych pali, wypełniona kamieniami), która miała na celu zabezpieczyć wał przed rozsunięciem. Za półką wznosił się właściwy wał. W czasie wykopalisk prowadzonych przez prof. Edwarda Dąbrowskiego, a potem historyka i archeologa Mieczysława Kaczkowskiego, na terenie grodu znaleziono liczne wyroby z ceramiki, narzędzia z metalu, kamienia i szczątki obuwia. Ślady spalenizny świadczą o tym, że gród był dwukrotnie niszczony i palony.

Pierwszy gród z przełomu IX i X wieku został spalony prawdopodobnie przez Henryka II podczas jego wojny z Bolesławem Chrobrym w 1005 roku. Zasiedlony ponownie i odbudowany istniał aż do wyprawy Fryderyka Rudobrodego, który najechał na Polskę w 1156 roku. Spalonego powtórnie grodu nie odbudowano, ale zachowały się ślady cmentarza istniejącego tu aż do połowy XIII wieku. Po grodu, tam gdzie obecnie jest pole uprawne, istniało spore podgrodzie. Było ono na tyle rozległe, że sięgało aż po rozwidlenie dróg prowadzących do Silnej i Świechocina. Podczas orki znajduje się tu wciąż odłamki ceramiki, które to potwierdzają.

Podobny gród znajdował się na północny-zachód od półwyspu Katarzyna (ok. 2 km w linii prostej), na piaszczystych wzniesieniach za jeziorem Kochle - na terenie dzisiejszego Pszczewa.

źródło: tablica informacyjna na terenie dawnego grodu