Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z 1299 roku. Od 1712 roku osada była w posiadaniu rodziny von Wrochem. Wraz z ręką Barbary von Wrochem (zm. w 1805 roku) zostały przejęte przez Gustawa Maurycego von Stockmann.

Nazwa miejscowości wywodzi się od polskiej nazwy określającą dom osieroconych dzieci. Niemiecki językoznawca Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu jako najstarszą nazwę wymienia ją w obecnej polskiej formie Sieroty podając jej znaczenie “Waisenhaus” czyli w języku polskim “Sierociniec”. Nazwa została początkowo fonetycznie zgermanizowana przez Niemców na Schierot, a później Schieroth w wyniku czego straciła swoje pierwotne znaczenie.

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295-1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Syrot.

W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie wieś występuje pod zniemczoną nazwą - Schieroth. Wymienia on również dwa folwarki leżące w pobliżu Gwozdz oraz Koźarnia. W 1936 roku ze względu na polskie pochodzenie nazistowska administracja III Rzeszy zmieniła zgermanizowaną nazwę na nową, całkowicie niemiecką - Schönrode.

Po II wojnie światowej wysiedlono większość mieszkańców pochodzenia niemieckiego.