Lokacja wsi miała miejsce prawdopodobnie w XII wieku lub w pierwszej połowie XIV wieku na "surowym korzeniu" tzn. na karczowiskach dawnych połaciach lasów wieprzowskich. Pierwsza wzmianka pochodzi z początków XIV wieku, a wieś wymieniana jest pod nazwą "Vepres". W drugiej połowie XV wieku Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis wymienia nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Wyeprz villa a jako właścicieli miejscowości podaje Mikołaja Szaszowskiego herbu Topacz oraz Mikołaja i Stanisława Wieprzowskich herbu Grzymała.

Nazwa Wieprz (Vepres) pierwotnie odnosiła się do rozległych terenów obejmujących obecny Andrychów, Sułkowice, Targanice i Roczyny. Po lokacji wsi Wieprz prawdopodobnie pozostawiono tej osadzie łacińską nazwę "Vepres", którą przekształcono w okresie późniejszym na Wieprz. Jest również możliwe, że kolektorzy papieskich podatków starodawną nazwę Wieprz wpisali w rejestrach świętopietrza jako "Veprez". Początkowo jego właścicielami byli Wieprzowscy h. Grzymała, później Szaszowscy, Nideccy, Gierałtowscy i późniejsi właściciele Andrychowa Ankwiczowie. W początkach XIX wieku Andrzej Ankwicz sprzedał Wieprz hrabiom Bobrowskim, którzy byli głównymi jego właścicielami do 1944 r., kiedy to folwark został rozparcelowany na podstawie dekretu PKWN.