Pierwsze wzmianki dotyczące Chudowa pochodzą z 1295 roku. Parafia zaś, wchodząca w skład dekanatu gliwickiego w źródłach po raz pierwszy pojawiła się w 1447 roku. W tym czasie Chudów posiadał już własny, drewniany kościół i tworzył samodzielną placówkę parafialną. Istnieje prawdopodobieństwo, że kościół spłonął w XV wieku w czasie najazdu husytów. W 1837 roku, dzięki staraniom właściciela Chudowa Aleksandra von Ballyego została odbudowana stara kaplica znajdująca się na zamku. Została ona jednak całkowicie strawiona przez ogień podczas pożaru, który miał miejsce w 1848 roku. Chudów stał się następnie częścią parafii w Gierałtowicach.

Mieszkańcy rozpoczęli działania zmierzające do budowy własnego kościoła. Wraz z nabyciem działki pod budowę kościoła ruszyła, wspierana przez proboszcza Gierałtowic, inicjatywa usamodzielnienia administracyjnego wsi Chudów. Mieszkańcy zawiązali Komitet Budowy Kościoła, zaś 7 maja 1946 ks. Teodor Rak - gierałtowicki proboszcz - poświęcił miejsce, na którym miał stanąć kościół. Budowa kościoła, zaprojektowanego przez Alojzego Kotasa, rozpoczęła się wiosną i spotkała się ze wsparciem ze strony mieszkańców. Dzięki ich ofiarności i pracy, budowa została zakończona pod koniec 1949 roku. 20 listopada 1949 bp katowicki Stanisław Adamski dokonał poświęcenia kościoła. W ciągu następnych miesięcy trwały jeszcze w kościele i wokół niego dalsze prace budowlane. Dokończono m.in. chóry, salkę katechetyczną i wieżę. Po ukończeniu budowy kościoła kolejnym celem stało się założenie własnego cmentarza. Jego poświęcenia w 1954 roku dokonał ks. Konrad Szweda.

Chudów został wydzielony z parafii Gierałtowice i przyłączony do kuracji Paniówki, co spotkało się ze sporym niezadowoleniem ze strony wiernych. Mieszkańcy starali się wymóc na kurii diecezjalnej zmianę decyzji. Jednak dopiero w 1958 roku w Chudowie została erygowana kuracja. W celu jak najszybszego usamodzielnienia placówki duszpasterskiej powzięto decyzję o budowie probostwa. Zostało ono ukończone pod koniec 1959 roku. Dzięki ofiarności parafian zostały zakupione trzy dzwony, największy z nich otrzymał nazwę Regina Angelorum.

W 1975 roku został zmieniony wystrój kościoła. Zaprojektowany przez inż. Andrzeja Masteja z Gliwic został dostosowany do wymogów liturgii posoborowej.

źródło: https://silesia.edu.pl/