Wołowe Lasy to niewielka miejscowość, w której podczas rowerowej podróży można natrafić na ciekawy przykład dawnej architektury sakralnej. Stojący tutaj kościół filialny parafii pw. Matki Bożej Bolesnej w Mielęcinie ma historię sięgającą czasów reformacji, a jego obecna świątynia powstała w pierwszej połowie XIX wieku.

Pierwotnie w Wołowych Lasach istniała samodzielna parafia. W okresie reformacji miejscowy kościół przejęli protestanci. Katolicy odzyskali świątynię w 1626 roku, jednak zaledwie dwa lata później, ze względu na niewielką liczbę wiernych, kościół utracił rangę samodzielnej parafii i stał się filią parafii w Człopie. W 1776 roku miejscowi ewangelicy wznieśli własny kościół, przez co we wsi przez pewien czas funkcjonowały dwie świątynie.

Kościół katolicki został w dużej części zniszczony przez pożar. Odbudowano go w latach 1832 do 1834, w miejscu wcześniejszej świątyni. Dzisiejszy budynek zachował charakterystyczną drewnianą konstrukcję zrębową. Jest to budowla orientowana, wzniesiona na planie prostokąta z trójbocznie zamkniętym prezbiterium. Drewniane bale ułożono poziomo i połączono na tak zwany jaskółczy ogon. Wyjątkiem jest ściana zachodnia, która została wymurowana z cegły i otynkowana.

Od zachodu do nawy przylega kwadratowa wieża. Jest oszalowana pionowymi deskami i przykryta wysmukłym dachem namiotowym, którego zwieńczenie stanowi blaszana chorągiewka z datą zakończenia budowy. W górnej części wieży znajdują się niewielkie okna zasłonięte drewnianymi żaluzjami. Po dwa niewielkie okna umieszczono również w bocznych ścianach nawy. Prosta bryła kościoła nie posiada wyraźnych cech jednego stylu architektonicznego, dzięki czemu uwagę zwraca przede wszystkim jego drewniana konstrukcja.

Wnętrze jest równie skromne. Otynkowane ściany i płaski strop tworzą spokojną przestrzeń, w której zachowało się jednak kilka interesujących elementów wyposażenia. W prezbiterium znajduje się ołtarz główny z przełomu XVIII i XIX wieku, ozdobiony snycerskimi elementami o cechach klasycystycznych i późnobarokowych. Umieszczono w nim obraz przedstawiający Trójcę Świętą. Cennym zabytkiem jest również boczny ołtarz z początku XVIII wieku, w którym znajdują się siedemnastowieczne rzeźby.

Podczas oglądania kościoła warto zwrócić uwagę także na jego dzwony. W wieży zachował się spiżowy dzwon z XVII wieku z napisem „SANCTA MARIA ORA PRO NOBIS”. Na dzwonnicy znajduje się natomiast stalowy dzwon z 1926 roku, pochodzący z dawnego kościoła ewangelickiego. To ciekawy ślad historii Wołowych Lasów, w której przez stulecia spotykały się tradycje katolickie i ewangelickie.

Dla rowerzysty przemierzającego okolice Człopy i Mielęcina kościół w Wołowych Lasach jest miejscem, przy którym warto zrobić krótką przerwę. Drewniana świątynia, niewielka wieś i zachowane elementy dawnego wyposażenia tworzą jeden z tych spokojnych punktów na trasie, które pozwalają lepiej poznać historię mijanego regionu.